مسلمانان به دست بيگانگان رقم خورد.
(٨٠)
. سكوت و همسويى، سلاح مصلحت انديشى‌ . «الرَّاضى‌ بِفِعْلِ قَوْمٍ كَالدَّاخِلِ فيهِ مَعَهُمْ وَ عَلى كُلِّ داخِلٍ فى‌ باطِلٍ اثْمانِ: اثْمُ الْعَمَلِ بِهِ وَ اثْمُ الرِّضا بِهِ» «١» آن كه از كار گروهى خشنود باشد، بدان ماند كه همراه آنان در آن كار باشد.
و بر هر كسى كه در كار باطلى وارد شود دو گناه است: گناه عمل به آن كار و گناه خشنودى از آن.
نكته‌ها و پيام‌ها ١- سياست كاذب مصلحت انديشان و مردمان بى تفاوت، صَحت و سكوت در برابر كارهاى نامشروع و ضدّ ارزش است؛ يعنى هر گاه ببينند گروهى عليه اسلام و مسلمانان در فعاليتند و عليه مسلمانان موضع مخالفت مى‌گيرند به مقتضاى مصلحتشان اعتراض نمى‌كنند و با آنان همسو مى‌شوند و به عملكردشان راضى، چنين افرادى در اقدامات عملى آن گروه شركت جسته و شريك جُرم هستند؛ به دليل اينكه: هر عمل اختيارى كه از انسان سر مى‌زند در حقيقت انطباق برنامه‌هاى قلبى و درون و جودى او است در خارج از وجود انسان، پس عمل اختيارى، پيش‌