عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ.» «١» آنها فقط ظاهرى از زندگى دنيا را مى‌دانند و از آخرت غافلند. امام على عليه السلام در خطابى به غفلت زدگان چنين مى‌فرمايد:
«وَ اسْتَعينُوا عَلى‌ بُعْدِ الْمَسافَةِ بِطُولِ الَمخافَةِ، فَكَمْ مِنْ غافِلٍ وَثَقَ لِغَفْلَتِهِ وَ تَعَلَّلَ بِمُهْلَتِهِ، فَأَمَّلَ بَعيداً وَ بَنى‌ مَشيداً فَنَقَضَ بِقُرْبِ اجَلِهِ بُعْدَ امَلِهِ مَنِيَّتُهُ بِانْقِطاعِ امْنِيَّتِهِ.» «٢» براى راه دور (سفر آخرت) از ترس بسيار و طولانى كمك بگيريد، اى بسا فرد غافلى كه از روى بى‌خبرى به دنيا اعتماد كند و به مهلتى كه يافته تعلل ورزد و آرزوى خود را دور و دراز نمايد و سرگرم ساختمان استوارى باشد كه يكباره مرگ زودرس، خانه آرزوهايش را فروريزد و رشته اميدش را بگسلد.
٢- مسافران خواب رفته در كاروان زندگى: تا كنون چند بار در تشييع جنازه‌ها شركت كرده‌ايم و شاهد خاك سپارى آنان بوده‌ايم؟! آيا تاكنون توانسته‌ايم از اين حادثه بزرگ يك بار به‌طور جدى درس بگيريم و از خواب غفلت بيدار شويم. قرآن كريم چه زيبا مى‌فرمايد: «اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ وَ هُمْ فى‌ غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ.» «٣» حساب مردم به آنان نزديك شده، در حالى كه در غفلتند و رويگردانند. از اين رو امام على عليه السلام مى‌فرمايد:
«وَ اوصيكُمْ بِذِكْرِ الْمَوْتِ وَ افْلالِ الْغَفْلَةِ عَنْهُ، وَ كَيْفَ غَفْلَتُكُمْ عَمَّا لَيْسَ يَغْفِلُكُمْ؟» «٤» و شما را بيادمردن و كم‌كردن غفلت و بى‌خبرى از مرگ‌سفارش مى‌كنم و چگونه غفلت مى‌ورزيد ازچيزى كه شمارا فراموش نمى‌كند و از شما غافل نمى‌ماند.