«نَحْنُ الْأَعْرافُ نَعْرِفُ انْصارَنا بِاسْمائِهِمْ وَ نَحْنُ الْأَعْرافُ الَّذينَ لا يَعْرَفُ اللَّهُ الَّا بِسَبيلِ مَعْرِفَتِنا وَ نَحْنُ الْأَعْرافُ نُوقِفُ يَوْمَ الْقِيامَةِ.
بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ فَلا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ الَّا مَنْ عَرَفَنا وَ عَرَفْناهُ وَ لا يَدْخُلُ النَّارَ الَّا مَنْ انْكَرَنا وَ انْكَرْناهُ.» «١» ما اعراف هستيم، ياران خود را با اسم‌هايشان مى‌شناسيم و ما اعرافى هستيم كه خداوند جز از طريق معرفت ما شناخته نمى‌شود. و ما اعرافى هستيم كه روز قيامت بين بهشت و جهنم مى‌ايستيم و كسى داخل بهشت نمى‌شود مگر آن كه ما را بشناسد و ما نيز او را بشناسيم و كسى داخل آتش نمى‌شود جز آن كه ما را نشناسد و ما نيز او را نشناسيم.
(١٥)
. ياران على عليه السلام در فراسوى زمان‌ . «فَقَدْ شَهِدَنا وَ لَقَدْ شَهِدَنا فى‌ عَسْكَرِنا هذا اقْوامٌ فِى اصْلابِ الرِّجالِ وَ ارْحامِ النِّساءِ سَيَرْعَفُ بِهِمُ الزَّمانُ، وَ يَقْوى‌ بِهِمُ الْايمانُ.» «٢» آن دم كه خدا امام را در جنگ جمل پيروز ساخت، يكى از يارانش به وى گفت: چه خوب بود برادرم همراه ما بود و پيروزى شما را بر دشمن‌