افطار نمودند. به همين جهت اين آيه شريفه در حق آنها نازل شد: «وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى‌ حُبِّهِ مِسْكيناً وَ يَتيماً وَ اسيراً ...» «١» . و نيز آن حضرت اجير مى‌شد و به مزد كار مى‌كرد [كارگرى مى‌كرد] و درآمد كار خود را صدقه مى‌داد با اينكه گاهى خود از شدت گرسنگى سنگ بر شكم مى‌بست.
(٣١)
. جوانى، بهار سازندگى‌ . «... انَّما قَلْبُ الْحَدَثِ كَالْارْضِ الْخالِيَةِ ما الْقِىَ فيها مِنْ شَىْ‌ءٍ قَبِلَتْهُ فَبادَرْتُكَ بِالْادَبِ قَبْلَ انْ يَقْسُوَ قَلْبُكَ» «٢» [امام على عليه السلام در نامه‌اى به فرزند خود امام حسن مجتبى عليه السلام مى‌نويسد:] دل جوان، مانند زمين خالى است كه هر بذرى در آن افشانده شود، مى‌پذيرد. از اين رو، پيش از آنكه [عمر زيادى بر تو بگذرد و] دلت سخت گردد، بر ادب و تربيت تو پرداختم.
نكته‌ها و پيام‌ها ١- دوران نوجوانى و جوانى بسترى مناسب براى القا و عرضه هر نوع فكر و انديشه‌اى از سوى اوليا و مربيان آنان از يك سو و كسب فضايل يا رذايل اخلاقى و زمينه‌اى مناسب براى رشد استعدادهاى نهفته انسانى از