اعمال مديريت دارد از جمله:
الف- كارها به خوبى و به آسانى و به سرعت و در وقت پيش‌بينى و تعيين شده انجام مى‌پذيرد زيرا كار، مانند سلسله زنجيرى است كه هر حلقه‌اى در جاى خود بايد قرار گيرد، مفقود شدن يك حلقه، سبب قطع ارتباط خواهد بود و نظام طبيعى و بافت آن به هم خواهد خورد و گاهى حلقه مفقوده براى كارفرمايان و عاملان، مشكل‌آفرين مى‌شود و امور مربوطه، به خوبى سامان نمى‌پذيرد.
ب- كارها به ويژه در امور ادارى و سازمانى اگر به درستى و به دقت تقسيم شود و حوزه مأموريّت و وظايف هر كس به خوبى معلوم يكصد درس زندگى از امام على(ع) ١٢٤ راه رهايى از غرور رياست ص : ١٢٣ گردد نظارت بر آن آسان مى‌شود. و در صورت تخلف به آسانى مى‌توان متخلف را استيضاح كرد.
٢- تقسيم كار در يك سازمان يا مركز آموزشى چون دانشگاه، دبيرستان و ... بايد روى اصول كلى و با مطالعه كارشناسانه انجام گيرد. و هر كس را به تناسب استعداد طبيعى، نوع تفكر، تخصص و تعهّد بايد مسؤوليت داد و با اصل «توان سالارى» به سراغ كارگزار رفت؛ بسان دوخت لباس كه براساس سنّ، قدّ و قواره و با رعايت اصول فنى و دوزندگى بايد انجام پذيرد، نه بر حسب حدس و گمان. بدين جهت است كه حضرت على عليه السلام به مالك اشتر توصيه مى‌كند:
«وَاجْعَلْ لِرأْسِ كُلِّ امْرٍ مِنْ امورِكَ رَأْساً مِنْهُمْ لا يَقْهَرُهُ كَبيرُها وَ لا يَتَشَتَّتُ عَلَيْهِ كَثيرُها» «١» بر هر يك از كارهايت چنان سرپرستى بگمار كه بزرگى كار بر او چيرگى‌