يكصد درس زندگى از امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٧
و حكومتها بوده است ولى در يك نظام مكتبى، واقعبينى و حقيقتگرايى بايد جايگزين شخصيتگرايى و شخصيت باورى باشد و گرنه جامعه از آفات روزافزون سياسى و اجتماعى آن مصون نخواهد ماند و كارايى و لياقت ذاتى و اكتسابى افراد از ميان خواهد رفت.
(٦٢)
. سازماندهى سياسى و ادارى . «وَاجْعَلْ لِكُلِّ انْسانٍ مِنْ خَدَمِكَ عَمَلًا تَأْخُذُهُ بِهِ، فَانَّهُ احْرى انْ لا يَتَواكَلُوا فى خِدْمَتِكَ.» «١» براى هر يك از كارگزارانت كارى ويژه تعيين كن كه بتوانى بازخواستش كنى كه اين، زمينهى بىمسؤوليّتى و وانهادن كارها به اميد يكديگر را، بيش از پيش مىزدايد.
نكتهها و پيامها ١- تقسيمبندى كارها، چه در قلمرو وظايف شخصى و خصوصى همچون تحصيل و تحقيق و مطالعه و چه در قلمرو وظايف اجتماعى و عمومى همچون، مديريت يك مركز علمى، مظهر بارز حاكميت نظم و انضباط در زندگى آدمى و نشانه مهمّى از موفقيّت او است. تقسيم معقول كارها و سپردن بخشى از آنها به افراد مناسب و شايسته، آثار مثبتى در