(٤٣)
. تجمل‌گرايى، آفت مسؤولان‌ . «انَّ اللَّهَ فَرَضَ عَلى‌ ائِمَّةِ الْحَقِّ انْ يُقَدِّرُوا انْفُسَهُمْ بِضَعَفَةِ النَّاسِ كَيْلا يَتَبَيَّغَ بِالْفَقيرِ فَقْرُهُ» «١» همانا خداى بزرگ بر پيشوايان دادگستر واجب كرده خود را با ناتوان‌ترين مردم برابر نهند، تا مبادا تنگدستى، نيازمند را به هيجان و طغيان وادارد.
نكته‌ها و پيام‌ها ١- انتخاب شيوه زاهدانه، پرهيز از تجمّل و مصرف‌گرايى براى توده مردم، به‌ويژه علما، روحانيون، مسؤولان و كارگزاران مملكتى امرى ضرورى و لازم است.
٢- تجمل‌پرستى، گرايش به زرق و برق زندگى و رفاه‌طلبى، آفت مسؤولان مملكتى است كه نه تنها دنيا و آخرت آنها را به خطر مى‌اندازد، بلكه آنان را در اجتماع بى‌ارزش و غير قابل اعتماد مى‌گرداند.
٣- هم‌سطح نبودن زندگى مسؤولان با زندگى محرومان و اختلاف فاحش در اين امر، موجب طغيان و انقلاب محرمان خواهد شد.