يكصد درس زندگى از امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٣
نكتهها و پيامها ١- در صحنه زندگى اجتماعى بشر، كمتر كسى را مىتوان يافت كه از عيب پاك بوده و از لغزش مصون باشد. اگر هر كس بخواهد آزار و اذيّت و لغزش ديگرى را تلافى كند و از او انتقام بگيرد، صحنه زندگى بشر را، جهنم سوزانى از خشم، كينه و نفرت فرا خواهد گرفت.
٢- عفو و گذشت يكى از مكارم والا بلكه به فرموده امام على عليه السلام، تاجى زينت بخش بر سر همه خوبىهاست. البته هميشه عفو، ارزش محسوب نمىشود، بلكه داراى ملاك و معيار است كه از كلام حضرت على عليه السلام اينگونه استفاده مىشود:
الف- اگر عفو و اغماض، موجب پشيمانى و اصلاح مجرم شود، پسنديده است.
ب- اگر عفو و اغماض، بر جسارت و جرأت خطاكار در تكرار عمل ناپسندش بيفزايد و او را گستاختر كند، ناپسند است.
(٤١)
. اعتدال . «عَلَيْكَ بِالْقَصْدِ فِى الْامُورِ فَمَنْ عَدَلَ عَنِ الْقَصْدِ جارَ وَ مَنْ اخَذَ بِهِ عَدَلَ» «١» بر تو باد به ميانهروى در كارها؛ هر كس از ميانهروى روى گرداند، ستم