خدا و دوستى او و تحصيل آخرت بازمى‌دارد.
٢- دنياى مذموم همان دلبستگى به دنيا است.
٣- حضرت ضمن اينكه مردم را از دلبستگى به دنيا و دنيا پرستى برحذر مى‌دارد، صفات دنياى مذموم را اين‌گونه معرفى مى‌كند:
الف- شادمانى و نعمت آن پايدار نيست؛ ب- از دردها و مشكلات آن ايمن نتوان بود؛ ج- مغرور كننده و زيانبار است؛ د- متغير و فناپذير است؛ ه- به هيچ كس وفا نكرده و پيوسته دارنده خود را هلاك مى‌كند؛ و- آرزو، دنياپرستان را در خود جمع نموده است؛ ز- زيور غرور به خود پوشيده است؛ ح- ظاهرش شيرين و با طراوت است و به خاطر نقد بودنش جلب توجه مى‌كند و (٢٧)
.
يكصد درس زندگى از امام على(ع) ٧١ جوانى، بهار سازندگى ص : ٧٠ نكوهش فقر . «يا بُنَىَّ انّى‌ اخافُ عَلَيْكَ الْفَقْرَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنْهُ فَانَّ الْفَقْرَ مَنْقَصَةٌ لِلدّينِ مَدْهَشَةٌ لِلْعَقْلِ داعِيَةٌ لِلْمَقْتِ» «١» فرزندم! براى تو از فقر مى‌ترسم، پس از (شرّ) آن به خدا پناه ببر، چون فقر نقصان دين، سرگردانى عقل و دشمنى را به دنبال دارد.