مى‌ترسند مى‌افتد و سپس برون و درونشان نرم و متوجه ذكر خدا مى‌شود.
٢- قرآن خورشيد روشنايى بخش دل‌ها است. هر عضوى از اعضاى بدن، بيمارى مخصوص به خود دارد. بيمارى دل، تاريكى و ظلمت اوست. فقدان معنويت از مهم‌ترين عوامل اين تاريكى است و قرآن، خورشيدى است كه انوار معنويت او همواره دل‌هاى تاريك و بيمار را روشنايى و شفا مى‌بخشد. چنان كه خود مى‌فرمايد:
«كِتابٌ انْزَلْناهُ الَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُماتِ الَى النُّورِ بِأِذْنِ رَبِّهِمْ» «١» كتابى است كه بر تو نازل كرديم تا مردم را به فرمان پروردگارت، از تاريكى‌ها به‌سوى روشنايى درآورى.
٣- تلاوت نيكوى قرآن فضيلتى است براى قاريان و بزرگداشتى است براى قرآن، چنان كه رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:
«حَسِّنُوا الْقُرآنَ بِاصْواتِكُمْ فَانَّ الصَّوْتَ الْحَسَنَ يَزيدُ الْقُرآنَ حُسْناً» «٢» قرآن را با آواى زيبا بخوانيد زيرا آواى خوب بر زيبايى قرآن مى‌افزايد.