و اما هنگامى كه براى امتحان، روزى‌اش را بر او تنگ مى‌گيرد (مأيوس مى‌شود) و مى‌گويد: پروردگارم مرا خوار كرده است!» ٥- گاهى نيز آزمايش خداوند از طريق روزى زياد صورت مى‌گيرد تا انسان شكرگزار و ناسپاس معلوم شود. چنان كه مى‌فرمايد:
«وَ اذا قيلَ لَهُمْ انْفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قالَ الَّذينَ كَفَرُوا لِلَّذينَ امَنُوا انُطْعِمُ مَنْ لَوْ يَشاءُ اللَّهُ اطْعَمَهُ.» «١» و هنگامى كه به آنان گفته مى‌شود، از آنچه خدا به شما روزى كرده انفاق كنيد، كافران به مؤمنان مى‌گويند: آيا ما كسى را اطعام كنيم كه اگر خدا مى‌خواست او را اطعام مى‌كرد؟
(١٨)
. قرآن‌ . «تَعَلَّمُوا الْقُرآنَ فَانَّهُ احْسَنُ الْحَديثِ وَ تَفَقَّهُوا فيهِ فَانَّهُ رَبيعُ الْقُلُوبِ وَاسْتَشْفَعُوا بِنُورِهِ فَانَّهُ شِفاءُ الصُّدُورِ وَ احْسِنُوا تِلاوَتَهُ فَانَّهُ انْفَعَ الْقَصَصِ.» «٢» قرآن را فراگيريد كه نيكوترين سخن است و در ژرفايش بينديشيد كه بهار قلب‌ها است و از پرتوش درمان جوييد كه درمان كننده بيمارى‌هاى درونى است و سرانجام، آن را نيكو تلاوت كنيد كه سودمندترين داستان‌ها است.