يكصد درس زندگى از امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٥

(١٢)
. شبهه‌ . «انَّما سُمِّيَتِ الشُّبْهَةُ شُبْهَةً لِأَنَّها تُشْبِهُ الْحَقَّ. فَامَّا اوْلِياءُ اللَّهِ فَضِياؤُهُمْ فيهَا الْيَقينُ وَ دَليلُهُمْ سَمْتُ الْهُدى‌ وَ امَّا اعْداءُ اللَّهِ فَدُعاؤُهُمُ الضَّلالُ وَ دَليلُهُمُ الْعَمى‌.» «١» شبهه را از اين رو شبهه نام نهاده‌اند كه شباهت به حق دارد، اما دوستان خدا، با روشنايى يقين از جوّ شبهه‌ها مى‌گذرند و راهنماى آنها مسير هدايت است؛ ولى دشمنان خدا گمراهيشان به شبهات دعوت مى‌كند. و راهنماى آنها كورى باطن است.
پيام‌ها ١- مسائل و وقايع در مواجهه با انسان از يكى از سه صورت ذيل خالى نيست.
الف) حق بودنش آشكار است. ب) باطل بودنش آشكار است. ج) حق يا باطل بودنش روشن نيست.
صورت سوم را شبهه گويند زيرا تشخيص حق يا باطل بودن آن مشكل است. چنان كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: