يكصد درس زندگى از امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٦

(٧)
. كاربرد عقل‌ . «كَفاكَ مِنْ عَقْلِكَ ما اوْضَحَ لَكَ سُبُلَ غَيِّكَ مِنْ رُشْدِكَ.» «١» آن مقدار از عقلت تو را كفايت مى‌كند كه راه‌هاى گمراهى را از راه سعادت براى تو روشن كند.
نكته‌ها و پيام‌ها ١- حداقل نياز انسان به عقل در قل يكصد درس زندگى از امام على(ع) ٣٢ نشانه‌هاى ايمان ص : ٣١ مرو دين و ايجاد مسؤوليت، اين است كه بتواند با آن، حق و باطل را از هم تشخيص دهد. و در كسب فضايل و معنويت از آن بهره ببرد، چنان كه حضرت در جاى ديگر مى‌فرمايد:
«فَاتَّقُوا اللَّهَ عِبادَ اللَّهِ تَقِيَّةَ ذى‌ لُبٍّ شَغَلَ التَّفَكُرُ قَلْبَهُ.» «٢» بندگان خدا، تقواى الهى پيشه كنيد، تقواى صاحب خردى كه انديشه، قلبش را به كار گرفته است! ٢- رشد عقل در امور دنيا و تدبير زندگى، گر چه خوب است و فضيلت به شمار مى‌رود ولى ملاك مسؤوليت و مؤاخذه انسان قرار نمى‌گيرد.