يكصد درس زندگى از امام على(ع)
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص

يكصد درس زندگى از امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٧٩

به ما اين‌گونه دستور مى‌داد] تا زمانى كه دشمن، جنگ را شروع نكرده است، با آن‌ها وارد جنگ نشويد. زيرا شما به حمد خدا داراى حجت و دليل استواريد. رها كردن آن‌ها به حال خود، تا به اختيار خود، جنگ را شروع كنند، براى شما حجت ديگرى است.
نكته‌ها و پيام‌ها ١- اسلام آيين رحمت و محبّت است و دليل و برهان. بوستان جنگ و جهاد نيز با اين دو نهال پر ثمر، به گل مى‌نشيند و دشمنان اسلام نيز زير اين دو بال معنوى، پناه مى‌گيرند و پيشوايان دينى هم با اين دو اصل بنيادين به تفسير و توجيه امور جنگ و جهاد مى‌پردازند و با اين بينش عميق و نگرش خوش بينانه، به پيروان خود، توصيه مى‌كنند كه آغاز گر جنگ نباشيد، با مخالفان و رقيبان ما با سعه صدر بر خورد كنيد. و به دشمن مهلت دهيد تا در فضاى آزاد و به دور از اجبار و اضطرار به خوبى بينديشد. شما مى‌دانيدكه دشمن، تحريك شده و از خانه و سرزمين خود، به قصد جنگ با مسلمانان خارج شده و در صحنه جنگ حضور يافته است و با اين عمل، خود را در آستانه جنگ قرار داده است و حجت را عليه خود تمام كرده و عَلَم برهان را به ضرر خود بر افراشته است، ولى با اين همه اجازه بدهيد تا به درون معركه در آيد و هيچ بهانه‌اى برايش نماند و دوباره حجت و برهان برايش تمام شود. آنگاه شما هم، به دفاع بر خيزيد و به جنگ بپردازيد.
گرچه تشخيص موقعيت و نيز نحوه اجراى آن به گونه‌اى كه بعدها دفاع را دشوار يا غير ممكن نسازد بر عهده فرماندهان اصلى ارتش و سپاه و بخصوص فرماندهى كل قوا است.