همين جهت هيچ كس نبايد در برابر آن بى تفاوت بماند و ساكت بنشيند چرا كه سكوت اختيارى در مقابل اعمال زشت و ناسالم خود نوعى معصيت است و چنين كسى سزاوار تنبيه و مجازات. پس جامعه‌اى كه مردمان مقتدر آن در برابر منكرات و اخلاق و كردار ناپسند عده‌اى دامن آلوده مهر سكوت و رضايت بر لب مى‌زنند به حق مستحق نفرين درون قلبى شخصيتى چون على بن ابيطالب هستند.
(٩٣)
. خشم مقدس و روحيّه تهاجم‌ . «مَنْ احَدَّ سِنانَ الْغَضَبِ للَّهِ قَوِىَ عَلى‌ اشِدَّاءِ الْباطِلِ» «١» هر كس براى خدا سر نيزه خشم تيز كند بر قتل قهرمانان باطل قوى‌تر شود.
توضيح‌ ١- مقصود از خشم و غضب در اينجا، پيدايش حالت انفعالى نيست كه پس از چند لحظه فرو مى‌نشيند بلكه مقصود صبر و ثبات در پيكار با باطل و طرفداران آن است و تعبير «تيز كردن نيزه» استعاره و كنايه از اين است كه افرادى كه براى خدا خشمگين مى‌شوند، با هر سلاحى كه بيابند، و در اختيار گيرند، عليه باطل به پا بر مى‌خيزند. چه شمشير، چه زبان و چه قلم، پس كسى كه با نيّتى خالص و با اراده قوى و گامى استوار