يكصد درس زندگى از امام على(ع)
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص

يكصد درس زندگى از امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٥٨

نكته‌ها و پيام‌ها ١- عواملى كه گاه نخواسته منجر به درگيرى رهبر با گروه‌هاى مسلمان مى‌شود، در كلام امام اشاره شده است:
الف- كژى و انحراف از خط اصيل اسلام كه امام نگهبان و مبيّن آن است. اين انحراف‌ها مى‌تواند اختيارى و به خاطر يك سرى تحليل‌ها و تفكرات و اجتهاد شخصى و يا گروهى باشد.
ب- كژى‌ها بطور معمول در پى خواسته‌ها و اميال شخصى و يا گروهى در جامعه پديد مى‌آيد. سليقه‌ها و شيوه‌ها و ضابطه‌هاى غير اسلامى در اين خواسته‌ها و اميال بى تأثير نيست و چه بسا افراد مسلمان را نيز به انحراف بكشاند.
د- اين افراد به جاى تمسك به بيّنات و محكمات و حقايق روشن، به متشابهات روى آورده دست به تأويل‌هاى ناروا مى‌زنند و با توجيه باطل و تأويل حقايق، خود را به دامن باطل مى‌افكنند و از حقيقت دور مى‌مانند.
٢- نخستين عكس العمل رهبر در برابر اين گونه انحراف‌ها و كج انديشى‌ها، تبيين حق و برخورد منطقى است كه بايد در كمال وضوح، همه زمينه‌هاى انحراف و پايه‌هاى فكرى و كج‌انديشى‌ها را روشن كند و راه صحيح و حقايق را تا آن‌جا كه مى‌تواند ارائه دهد، و چون طبيبى دلسوز به درمان بيمارانش بپردازد؛ زيرا جريان‌هاى فكرى را از طريق غير منطقى و توسل به زور نمى‌توان ريشه‌كن كرد، بلكه تنها با بكار انداختن و تقويت فكرى منحرفان مى‌توان با انحراف آنان مبارزه كرد و پيروز شد.
٣- موضع‌گيرى رهبر در برابر اين‌گونه انحراف‌ها و كجروى‌ها، از آن جهت ضرورى است كه اين عوامل، جامعه اسلامى را دچار تفرقه و