(٧٩)
. بازتاب ستم پذيرى در حكومت اسلامى‌ . «... وَ كانتْ امُورُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ تَرِدُ وَ عَنْكُمْ تَصْدُرُ، وَ الَيْكُمْ تَرْجِعُ فَمَكَّنْتُمُ الظَّلَمهَ مِنْ مَنْزِلَتِكُمْ و الْقَيْتُمْ الَيْهِمْ ازِمَّتَكُمْ، وَ اسْلَمْتُمْ امُورَ اللَّهِ فى‌ ايْديهِمْ. يَعْمَلُونَ بِالشُّبَهاتِ وَ يَسيرُونَ فىِ الشَّهَواتِ.» «١» ... آرى، روزى چنين بود كه جريان‌هاى الهى را شما سلسله جنبان بوديد و موج از اينجا سراسر جهان را فرا گرفت و واكنش آن ديگر بار در اينجا ارزيابى مى‌شد، اما شما در جايگاه بلند خويش ستمگران را جاى داديد و سلطه گرى هاشان را پذيرا شديد؛ زمام خود را به آنان سپرديد و امور الهى را در اختيارشان وانهاديد. در حالى كه آنان به شبهات و آراء باطله عمل مى‌كنند و در پى شهوات و خواهش‌هاى نفسانى مى‌روند.
توضيح‌ از اين گفتار وحى‌آموز امام عليه السلام به روشنى بر مى‌آيد كه عامل مهمّ ركود و انحطاط مسلمانان و افول تمدّن اسلامى، ستم پذيرى آنان بود.
زيرا آن‌ها، جايگاه خود را به ستمگران دادند و زمام جامعه خود را به ظالمان سپردند و بدينسان، زمينه را براى حكومتشان آماده كردند تا به تدريج سرنوشت سياسى، اقتصادى، اجتماعى، فرهنگى و قضايى‌