يكصد درس زندگى از امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٤٢
زمينه را براى كينه توزى بيشتر آماده مىكند. بدين جهت است كه قرآن از دشنام به معبودهاى مشركان نيز نهى مىكند:
«وَ لْا تَسُبُّوا الَّذينَ يَدْعُونَ مِنَ دوُنِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ» «١» (به معبود) كسانى كه غير خدا را مىخوانند دشنام ندهيد مبادا آنها نيز از روى جهل، خدا را دشنام دهند.
(٧٧)
. علل سقوط حكومتها . يُستَدَلُّ عَلى ادْبارِ الدُّوَلِ بِارْبَعٍ، تَضْييعِ اْلُاصُولِ وَ الَّتمَسُّك بِالْفُرُوعِ وَ تَقْديمِ اْلَاراذِلِ وَ تَأخيرِ اْلَافاضِلِ» «٢» براى سقوط دولتها به چهار پديده استدلال مىشود: ضايع كردن مسائل اصلى، چنگ زدن به امور فرعى، به پيش انداختن افراد ناشايست و به عقب راندن كسان شايسته و با فضيلت.
توضيح هيچ يك از پيشرفتها و شكستها و پيشروىها و عقب ماندگىها، و فراز و فرودها، شانسى و تصادفى نيست؛ چه حق و چه باطل. بلكه هر يك از آنها مبتنى بر اصول كلى و نظام ثابتى است كه به ناچار بايد در