يكصد درس زندگى از امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٣١
لياقتها وتوانمندىها، خدمت گزاران را از خيانت پيشگان باز شناسند و شيفتگان خدمت را تشويق و خيانت پيشگان را به تناسب و به عدل و انصاف تنبيه كنند.
٣- تشويق و تنبيه ريشه در فطرت آدمى و شريعت نبوى دارد. انسان با تشويق، تحرك مضاعف مىيابد و با وعيد تنبيه از كار بد دست مىشويد. بدين لحاظ است كه قرآن كريم، پيروانش را پيوسته به بهشت جاودان وعده مىدهد و آنها را تشويق و به اعمال شايسته ترغيبشان مىكند و گنه پيشگان و دامن آلودگان را با وعيد به دوزخ و عذاب دائمى و آتش خشم خدايى بيم مىدهد و با تنبيه فراخور، تعديلشان مىكند.
(٧٠)
. قاطعيّت در برخورد با خيانتكار . حضرت على به يكى از كارگزارانش نامهاى نوشت و به وى هشدار داد و فرمود:
«وَ انّى اقْسِمُ بِاللَّهِ قَسَماً صادِقاً لَئِنْ بَلَغَنى انَّكَ خُنْتَ مِنْ فَىءِ الْمُسلمينَ شَيْئاً صَغيراً اوْ كَبيراً لَاشُدَّنَّ عَلَيْكَ شِدَّةً تَدَعُكَ قَليلَ الْوَفْرِ، ثَقيلَ الظَّهْرِ ضَئيلَ الْامْرِ» «١» وَ من به خدا سوگندِ راستين ياد مىكنم كه اگر گزارش رسد كه تو در بيت المال مسلمانان خيانت كردهاى چه كوچك و يا بزرگ چنان درباره تو