(٦٩)
. ارزش شناسى و تشويق‌ . «وَ لا يَكُونَنَّ الُمحْسِنُ وَ الْمُسِىْ‌ءُ عِنْدَكَ بِمَنْزِلَةٍ سَواءٍ فَانَّ فى‌ ذلِكَ تَزْهيداًلِاهْلِ الْاحْسانِ فِى الْاحْسانِ وَ تَذريباً لِاهْلِ الْاساءَةِ عَلَى الْاساءَةِ وَ الْزِمْ كُلًّا مِنْهُمْ ما الْزَمَ نَفْسَهُ». «١» و هرگز نيكوكار و بد كار در نظرت يكسان نباشند كه اين، نيكوكاران را در نيكى كردن بى رغبت و بد كاران را به كارهاى زشت تشويق مى‌كند. هر كسى را به همان جايگاه بنشان كه خود برمى‌گزيند.
نكته‌ها و پيام‌ها ١- بى تفاوتى و بى توجّهى به گرايشها و لياقتهاى افراد، از آفات خطرناك يك نظام است؛ زيرا اين برخورد، دو انعكاس شديد سياسى و مديريتى دارد:
الف- نيروهاى مفيد، كاردان و شايسته، عرصه‌هاى سياست را ترك مى‌گويند و حالت بى تفاوتى به خود مى‌گيرند.
ب- ك يكصد درس زندگى از امام على(ع) ١٣٧ همدلى، كليد واژه وحدت ص : ١٣٥ ارهاى مهم و پست هاى حسّاس به دست افراد ناشايست سپرده مى‌شود، و كار كشور و دولت، رو به تباهى و ويرانى مى‌رود.
٢- بر دولت و زمامداران است كه با ارزشيابى دقيق افراد و شناخت‌