وقوع پيوستن حوادثى است كه پيامبر به وى خبر داده بود از جمله كيفيّت و زمان و مكان شهادت او. و مقصود از «كلمات» در اين گفتار امام عليه السلام، اصول كلى در نظام زندگى افراد بشر است و آن: رابطه انسان با خدا، رابطه انسان با خويشتن، رابطه انسان با جهان، و رابطه انسان با انسان‌ها است كه همه آنها به امام على عليه السلام تعليم شده بود.
٣- اسلام صراطى است مستقيم و راهى است هموار و روشن، و پيوستن به آن، دورى و گسستن از «راه‌هاى پراكنده» است. آنچه، در اسلام است صراط مستقيم است نه صراطهاى مستقيم.
٤- هر چند شكل تحقق عينى مكتب و شيوه‌هاى رهروى، متفاوت است ولى همه آنها داراى وحدت منسجم در ابعاد زير است:
الف- وحدت در هدف و مقصد: هر چند مسائل آنان انفكاك‌پذيرند همانند مسائل اخلاقى، عبادى، سياسى، اقتصادى و ... ولى در نهايت به يك هدف منتهى مى‌شوند و آن تقرب جستن به خدا و قرار گرفتن در جاذبه شعاع نور الهى است.
ب- وحدت در رهبرى و سير تكاملى بشر به قله كمال. نماز و روزه هر كدام بافت و تركيب خاصى دارد ولى در نهايت هر دو وسيله‌اى است براى رساندن انسان به مقام عبوديت و قرب الهى.