بخش دوم: معرفت دينى‌ مسأله معرفت دينى و مسائل پيرامونى آن امروزه در محافل علمى- اسلامى در حوزه و دانشگاه از سوى متفكران و روشنفكران، مورد بحث و بررسى قرار گرفته و همچون ساير مسائل مربوط و مرتبط با دين، با چالش‌ها و شبهات فراوانى مواجه شده است. از اين رو، ضرورت دارد كه به طور جدى و مستدل مورد بحث و بررسى قرار گيرد و ابهام‌ها و شبهات ايجاد شده در باره آن، پاسخ منطقى و مقبول داده شود.
پيش از ورود به بحث اين نكته را خاطر نشان مى‌كنيم كه گرچه ما با دغدغه دينى و به جهت دفاع از حريم دين و پاسخگويى به شبهات مربوط به دين و معرفت دينى وارد مباحث مى‌شويم، ولى بحث ما در اين جا بحثى عمدتاً بيرون دينى است «١»؛ چون ما بر آنيم تا كليه معرفت‌هايى كه عالمان دينى در رشته‌هاى مختلف علوم دينى بدان دست مى‌يابند و علوم اسلام از آن‌ها تكوّن مى‌يابد- كه اصطلاحاً اين دسته از معرفت‌ها، معرفت دينى ناميده مى‌شوند و به عنوان معرفت دينى درجه اول مطرح هستند- را مورد بازنگرى قرار داده و تبيين كنيم.
در حقيقت، اين بحث نوعى معرفت‌شناسى است كه معرفت درجه دوم محسوب مى‌شود و معمولًا از آن به «معرفت‌شناسى دينى» تعبير مى‌شود؛ و در آن تلاش بر اين است كه معرفت دينى مورد شناسايى و ارزيابى قرار گيرد.