دين پژوهى - ابراهیم زاده، عبدالله - الصفحة ٦٩
بخش و انسانساز امامان معصوم (ع) سپرده است مىتواند نسبت به اين سخن بلند امام حسن مجتبى (ع) بى تفاوت بوده و ترتيب اثر ندهد، آنجا كه خطاب به پيروان اسلام ناب و مكتب اهل بيت (ع) فرمود:
اعْمَلْ لِدُنياكَ كَانّكَ تَعيشُ ابَداً وَاعْمَلْ لِآخِرَتِكَ كَانَّكَ تَمُوتُ غَداً. «١» براى دنيايت آن گونه عمل كن كه گويى براى هميشه مىخواهى در آن زندگى كنى و براى آخرتت نيز آن گونه عمل كن (و مهيا باش) كه گويى همين فردا خواهى مرد! نيز اين سخن امام صادق (ع) كه فرمود:
از ما نيست كسى كه دنيايش را براى آخرت و آخرتش را براى دنيا رها كند. «٢» تاريخ هم گواست كه هرگاه مسلمانان قوانين مترقى اسلام و فرامين حياتبخش پيشوايان دينى را جامعه عمل پوشانيدهاند، راه پيشرفت و ترقى را پيموده و در رديف ملل متمدن و با فرهنگ و دانش به شمار آمدهاند. و به عكس، هرگاه از عمل به دستورات دينى و انجام همه فرامين الهى سرباز زده و دچار ظاهرگرايى، جمود و تعصب خشك مذهبى شدهاند، و به تعبير ديگر، بر «خدا پرستى و آخرت گرايى صرف» بسنده كردهاند، دچار انحطاط و عقب ماندگى شده و دين و دنيايشان را با هم خراب نمودهاند. «٣» ٣- انكار جامعيت دين گفته شده: «يك دعواى غير مدلل و نامطابق با واقع درباره اسلام به عنوان يك دين اين است كه اسلام به عنوان يك دين داراى آن چنان نظامهاى سياسى، اقتصادى و حقوقى بر آمده از علم فقه است كه در همه عصرها مىتوان با آنها زندگى كرد و خداوند نيز از انسانها