عقلى نيست بلكه دين، ميزان علم و عقل است و عقل در پرتو وحى آن چنان به بارورى و شكوفايى مى‌رسد كه مى‌تواند و بايد تا نهايت توان و ظرفيت وجودى خويش در افق انديشه‌ها به پرواز درآيد؛ زيرا چنان كه بعداً در جاى خود (مبحث عقل و دين) توضيح بيشترى خواهيم داد، در دين اسلام، نه تنها عقل و دست‌آوردهاى شگرف عقلى- يعنى مجموعه علوم و معارف بشرى- بيرون و خارج از دايره دين نيست، بلكه از چنان جايگاهى برخوردار است كه به عنوان «رسول باطنى»- به موازات پيامبران كه رسول ظاهرى محسوب مى‌شوند- مطرح شده است. «١»