دين پژوهى

دين پژوهى - ابراهیم زاده، عبدالله - الصفحة ٣٦

مى‌مانند كه نورى تند و قوى چشمانشان را خيره كرده باشد، به حدى كه ديگر پيش پاى خود را هم نمى‌توانند ببينند، و با بصيرت و بينش خود گامى بردارند! چنان كه در جوامع امروز نيز ما با چنين شخصيتهاى علمى سياسى منفى و منحرف مواجهيم كه موجب گمراهى و انحراف گروه زيادى از توده‌هاى به ويژه نسل جوان ساده‌انديش و خام شده و مى‌شوند! قرآن كريم، زبان حال اينان (خودباختگان و فريب خوردگان) را چنين بازگو مى‌كند.
رَبَّنا انَّا اطَعْنا سادَتَنا وَ كُبَرائَنا فَاضَلُّونَا السَّبيلَا (احزاب: ٦٧)
پروردگارا! ما از سران و بزرگان خود پيروى كرديم و ما را گمراه ساخته‌اند! ٥- پيروى كوركورانه از نياكان: دلبستگى به سنتهاى غلط پيشينيان و پدران همچون زنجيرى است كه پويندگان راه خداشناسى و حق پرستى را به بند مى‌كشد و آنان را از حركت و پژوهش باز مى‌دارد. قرآن كريم اين دنباله روى جاهلانه و پيروى كوركورانه از مرام و عقايد پيشينيان را به شدت نكوهش كرده، و از پذيرش عقايد باطل نياكان بر حذر داشته و فرمود:
وَ اذا قيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا ما انْزَلَ اللَّهُ قالُوا بَلْ نَتَّبِعُ ما الْفَيْنا عَلَيْهِ آبائَنا اوَلَوْ كانَ اباؤُهُمْ لا يَعْقِلُونَ شَيْئاً وَ لا يَهْتَدُونَ (بقره: ١٧٠)
و هنگامى كه به آنها گفته مى‌شود: «از آنچه خدا نازل كرده است، پيروى كنيد!» مى‌گويند «نه، ما از آنچه پدران خود را بر آن يافتيم، پيروى مى‌كنيم.» آيا اگر پدران آنها، چيزى نمى‌فهميدند و هدايت نيافتند (باز از آنها پيروى خواهند كرد)؟! علاوه بر علل ياد شده، علت‌هاى ديگرى نيز در اين زمينه وجود دارد كه به جهت اختصار از ذكر آنها صرف نظر مى‌شود. «١»