من در ميان شما دو چيز گرانبها و سنگين مى‌گذارم، كتاب خدا (قرآن) و عترت و اهل بيتم و آنها هرگز از همديگر جدا نمى‌شوند تا اين‌كه در روز قيامت كنار حوض كوثر بر من وارد شوند.
مراد از اهل بيت، طبق نقل منابع حتى سنى مذهب، جز على (ع) و فاطمه (س) و فرزندان پاك و معصوم اين دو نخواهند بود و ديگران- مانند زنان پيامبر (ص)- را شامل نخواهد شد. «١» اين حديث در برخى نقل‌ها، صراحت بيشترى دارد و در آن پيامبر (ص) تصريح كرده و فرمود:
اگر به اين دو (كتاب خدا و اهل بيتم) چنگ بزنيد و آنها را اطاعت كنيد، گمراه نمى‌شويد.
پس بر آنها پيشى نگيريد كه هلاك مى‌شويد و از آنها باز نمانيد كه هلاك مى‌شويد، به آنها چيزى ياد ندهيد كه آنها از شما داناترند. «٢» بنابراين، همتا بودن اهل بيت (ع) با قرآن از يكسو و وجوب اطاعت اهل بيت (ع) مانند قرآن از سوى ديگر، دليل قاطع و روشنى بر حقانيت راه و مكتب اهل بيت (ع) مى‌باشد.
ولى با اين حال، بايد توجه داشت كه نمى‌توان گفت همه غير شيعيان از فرق اسلامى، دربست باطل و گمراه و اهل دوزخند؛ زيرا با توجه به اين كه حساب عالم و جاهل، جاهل مقصّر و قاصر، متذكر و غافل، محب و معاند، غالى و معتدل از يكديگر جداست و نبايد و نمى‌توان همگى را به يك ديد نگريست و درباره همه آنها از نظر رستگارى و نجات، يكسان داورى كرد؛ از اين رو، به طور حتم آن مخالفانى كه به اهل بيت پيامبر (ص) محبت و ارادت مى‌ورزند و آن معاندانى كه نسبت به آنها، عداوت و دشمنى شديدى مى‌ورزند، حسابشان يكسان نخواهد بود. «٣» چنانكه اين مسأله در باره پيروان ساير اديان نيز جارى است.
توضيح آن كه گرچه پس از بعثت پيامبر خاتم (ص) و عرضه آيين جهانى و جاويد اسلام توسط آن حضرت، شرط بهره‌مندى كامل از ايمان نجات بخش و رسيدن به بالاترين درجه هدايت و رستگارى و نيل به كمال معنوى، ايمان به تمام معتقدات دينى اسلامى، «٤» عمل به‌