اما اين كه از ميان مذاهب اسلامى، كدام مذهب بر حق و پيروان آن اهل نجات و رستگارند؟ بنا به دلايل عقلى و نقلى، تنها شيعه اماميه اثنى عشريه، بر حق خالص و پيروان آن به عنوان «فرقه ناجيه» مطرح و رستگارند. اين دلايل عقلى و نقلى شيعه بر اثبات حقانيتش زياد است، «١» ولى در اين جا به عنوان نمونه، به ذكر اجمالى يك دليل عقلى و يك حديث- از دليل نقلى- اكتفا مى‌كنيم.
الف- برهان لطف و حكمت‌ همان طور كه لطف و حكمت خداوند ايجاب مى‌كند كه وسايل و مقدمات رشد و كمال تكوينى وجود انسان را فراهم كند همينطور لطف و حكمت او ايجاب مى‌كند تا وسايل و مقدمات رشد و كمال تشريعى انسان را با فرستادن پيامبران با برنامه و قوانين آسمانى فراهم كند و پيوسته اين لطف الهى تداوم داشته و پس از رفتن پيامبر، رهبرى پيامبر گونه‌اش توسط جانشينان به حق او ادامه يابد؛ در غير اين صورت، اگر با رفتن پيامبر، هدايت تشريعى الهى منقطع مى‌گردد، موجب نقض غرض از ارسال پيامبران و شرايع آسمانى مى‌شود كه از ساحت قدس ربوبى به دور است. بر اساس اين برهان، وجود امام معصوم مانند وجود پيامبر لطف خداوند بر بشر بوده و لذا نصب امام مانند پيامبر بر خداوند واجب و ضرورى است، تا غرض ربوبى در اين زمينه تحصيل و تأمين شود. «٢» ب- حديث متواتر ثقلين‌ حديث ثقلين از جمله احاديث متواتر قطعى الصدور است؛ زيرا اين حديث در كتب روايى شيعه و سنى به سندهاى معتبر و از طريق گوناگون از پيامبر اكرم (ص) نقل شده است.
اين روايت در يك نقل مشهور چنين است:
انّى تارِكٌ فيكُمُ الثَّقَلينِ كتابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتى‌ اهْلُ بَيتى‌ وَ انَّهُما لَنْ يَفْتَرِقاً حَتىَّ يَردا عَلىّ الَحوضَ. «٣»