اخلاق نظامى - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٩٠
تعاون سازنده، از اين حيث كه ميان چه كسانى روى مىدهد، داراى اقسام ذيل است:
١- خدا و خلق: امّت اسلامى در همه كارهاى خويش نخست بايد از خدا كمك گيرد و با اتكاى بر او برنامههاى خود را به سامان رساند؛ چنان كه ذات مقدس او در سفارشهايى به حضرت موسى عليه السلام مىفرمايد:
«... اسْتَعِنْ بى عَلى ذلِكَ فَانّى نِعْمَ الْعَوْنُ وَ نِعْمَ الْمُسْتَعانُ» «١» بر اين كارها از من مدد جوى كه من بهترين يار و بهترين مددكارم.
از سوى ديگر، مؤمنان بايد به نعمتها و اعانتهاى الهى، پاسخ مثبت دهند و دين خدا را يارى رسانند؛ چنان كه در قرآن مجيد مىخوانيم:
«يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا انْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَ يُثَبِّتْ اقْدامَكُمْ» «٢» اى كسانى كه ايمان آوردهايد! اگر [دين] خدا را يارى رسانيد، خداوند شما را يارى مىكند و گامهايتان را استوار مىسازد.
٢- امام و امّت: رهبر صالح و شايسته جامعه اسلامى در همه ابعاد زندگى، بهترين ياور امّت اسلامى است و هيچ گونه كمكى را از پيروان خويش دريغ نمىكند و جايگاه والاى «ولايت» ايجاب مىكند كه همه شهروندان كشور اسلامى، با ايثار و فداكارى، رهبر را در تمام خواستههاى خيرخواهانهاش يارى رسانند و امام و امّت، با تعاون، مشكلات مملكت را حل كنند و به سازندگى و پويندگى ميهن اسلامى بپردازند. امام على عليه السلام در اين باره مىفرمايد:
«تَعاطَوُا الْحَقَّ بَيْنَكُمْ وَ تَعاوَنُوا بِهِ دُونى ...» «٣» حق را در ميان خود بر پاى داريد و به وسيله آن مرا يارى رسانيد.
همچنين مىفرمايد: