درس سوّم: توكّل‌ مفهوم توكّل‌ توكل از ماده «وكل» به معنى واگذار كردن است و در صورتى كه با كلمه «على» متعدى شود، به معنى اعتماد است. «١» در قرآن و روايات، غالباً توكل با كلمه «على اللّه» استعمال شده و در مواردى، نيز كه بدون كلمه «على اللّه» به كار رفته، اين كلمه در آن جا مقدر است؛ به عنوان مثال، امام على عليه السلام مى‌فرمايد:
«التَّوَكُّلُ خَيْرُ عِمادٍ» توكل بر خدا، بهترين تكيه گاه است.
معناى اصطلاحى اين واژه، كه مورد نظر آيات و روايات است، در بعضى روايات شده است؛ چنان كه شده كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از جبرئيل پرسيد: توكل چيست؟
جبرئيل گفت:
«الْعِلْمُ بِانَّ الَمخْلُوقَ لا يَضُرُّ وَلا يَنْفَعُ وَلا يُعْطى‌ وَلا يَمْنَعُ وَ اسْتِعْمالُ الْيَأْسِ‌