خلاصه درس‌ «غيرت» به معناى حميّت، محافظت عصمت و آبرو و ناموس و نگهدارى عزت و شرف است و در شكل مطلوبش از شجاعت و بزرگ منشى و قوت نفس نشأت مى‌گيرد، چنان كه بى غيرتى و بى تفاوتى از پستى و حقارت نفس سرچشمه مى‌گيرد. در فرهنگ اسلامى، غيرتمندى لازمه مسلمانى و ايمان است و اگر كسى نسبت به مقدسات خويش غيور نباشد دلش وارونه گرديده، از زمره انسان‌هاى شريف خارج است.
غيرت، به طور كلى به سه نوع دينى، ناموسى و ملّى تقسيم مى‌شود. غيرت دينى، احساس مسؤوليت در برابر كيان اسلام و تلاش در اجراى احكام آن و دفاع از دين مقدس اسلام در برابر هر گونه تهاجم داخلى و خارجى است و جنگ‌ها و مبارزه‌هاى پيشوايان معصوم، عالمان راستين و مسلمانان غيور در طلوع تاريخ با اين انگيزه انجام شده است.
غيرت ناموسى، حفظ و حمايت از ناموس خود و مسلمانان در برابر هر گونه گزند خارجى است و اين نوع غيرتمندى نيز از جايگاهى ويژه برخوردار است. غيرت ملّى نيز با غيرت دينى و ناموسى مربوط است و به معناى حسّاسيت در برابر تماميت ارضى ميهن اسلامى است. فلسفه وجودى نيروهاى مسلح ايجاب مى‌كند كه از هر سه نوع غيرت برخوردار باشند و به ملّت دلگرمى دهند.