مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَانَّهُ مِنْهُمْ انَّ اللَّهَ لا يَهْدِى الْقَوْمَ الظَّالِمينَ» «١» اى اهل ايمان! يهود و نصارى را به دوستى [و ولايت‌] مگيريد؛ آنان بعضى دوستدار يكديگرند و هر كس از شما مؤمنان با آنان دوستى كند، به حقيقت از آنان خواهد بود و خدا ستمكاران را هدايت نمى‌كند.
ج- منافقان‌ منافقان، خطرناك‌ترين گروه از دشمنان اسلام و مسلمانانند؛ زيرا دشمنى كافران آشكار است، ولى اينان با نقاب ايمان و دوستى تيشه به ريشه اسلام مى‌زنند. از اين رو، دشمنى با آنان، كه دشمنان خدا هستند، مصداق بارز «بغض فى اللّه» است:
قرآن خطاب به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:
«هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قاتَلَهُمُ اللَّهُ انّى‌ يُؤْفَكُونَ» «٢» اين منافقان به حقيقت دشمنان [دين‌] اند، از آنان دورى كن، خدايشان بكشد چقدر از حق باز مى‌گردند! د- گناهكاران‌ گناه موجب خشم و غضب الهى و دور شدن انسان از درگاه خداوند است. از اين رو، مبارزه با گناه و گناهكاران به صورت يكى از واجبات دينى، با عنوان «نهى از منكر» در آمده است. پايين‌ترين درجه نهى از منكر، آن است كه انسان در قلب خود از گناهكاران بيزارى جويد و نسبت به عمل آنان، اظهار تنفّر و از همنشينى با آنان دورى كند. اين، يكى از نمونه‌هاى «بغض فى اللّه» است.
امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:
«طَلَبْتُ حُبَّ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَوَجَدْتُهُ فى‌ بُغْضِ اهْلِ الْمَعاصى‌» «٣»