به همين دليل، اسلام برنامه ريزى هايى دقيق و گسترده براى سلامت و دوام كانون خانواده دارد كه بى نظير است. از جمله، پدران و مادران و اولياى امور را موظّف كرده است كه در ازدواج افراد مجرّد شتاب كنند، مقدّمات ازدواج آنان را فراهم آورند، آنان را در هر چه بهتر برگزار كردن آيين ازدواج يارى رسانند و راهنمايى‌هاى لازم را از ايشان دريغ نورزند. قرآن مجيد در اين باره مى‌فرمايد:
«وَ انْكِحُوا الْايامى‌ مِنْكُمْ وَ الصَّالِحينَ مِنْ عِبادِكُمْ وَ امائِكُمْ ...» «١» مردان و زنان مجرد خود را همسر دهيد. همچنين غلامان و كنيزان شايسته خود را.
رسول اكرم صلى الله عليه و آله نيز در اين باره مى‌فرمايد:
«مَنِ اسْتَطاعَ مِنْكُمُ الْباءَةَ فَلْيَتَزَوَّجْ فَانَّهُ اغَضُّ لِلْبَصَرِ وَ احْصَنُ لِلْفَرْجِ» «٢» هر يك از شما كه توان تشكيل خانواده دارد، بايد ازدواج كند؛ چرا كه ازدواج چشم را پاك و دامان را در امان مى‌دارد.
و در جايى ديگر به جنبه تكاملى و معنوى ازدواج پرداخته، مى‌فرمايد:
«مَنْ احَبَّ انْ يَلْقَى اللَّهَ طاهِرًا مُطَهَّرًا فَلْيَلْقَهُ بِزَوْجَةٍ» «٣» هر كس دوست دارد پاك و پاكيزه به ديدار خدا برود، بايد ازدواج كند.
٤- روزه‌ تحمل گرسنگى و تشنگى از اذان صبح تا اذان مغرب، با نيّت روزه، ضمن تعديل و تضعيف قواى شهوانى، بعد معنوى، اراده و تصميم‌گيرى را تقويت مى‌كند و غرايز را تحت اختيار انسان در مى‌آورد و از اين رهگذر، عقل و ايمان بر سراسر وجود آدمى‌