آگاه باشيد كه هر كس با محبت آل محمد بميرد، در كمال ايمان مرده است.
همچنين از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل است كه فرمود:
«مَنْ ماتَ عَلى‌ حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ ماتَ شهيدًا» «١» هر كس با محبّت آل محمد بميرد، چون شهيد مرده است.
و امير مؤمنان عليه السلام نيز فرموده است:
اگر با اين شمشيرم بينى مؤمن را بزنم تا با من دشمن شود، چنين نخواهد كرد، و اگر همه دنيا را به منافق دهم تا مرا دوست بدارد، دوست نخواهد داشت؛ زيرا قضا بر اين است و بر زبان پيامبر امّى صلّى اللّه عليه و آله جارى شده كه فرمود: «اى علىّ! نه مؤمن با تو دشمن مى‌شود و نه منافق تو را دوست مى‌دارد. «٢» ج- محبّت مؤمنان و صالحان‌ يكى ديگر از جلوه‌هاى «حبّ فى اللّه» محبّت به تمامى كسانى است كه اهل اطاعت و بندگى خدا هستند، به دليل تقرب و محبوبيتى كه در پيشگاه خداوند دارند.
قرآن كريم گروهى را معرفى كرده است كه محبوب خدايند. محبّت آنان از مصاديق «حُبّ فى اللّه» است. آنان عبارتند از: ١- نيكوكاران؛ ٢- توبه كنندگان؛ ٣- پرهيزگاران؛ ٤- صابران؛ ٥- توكّل كنندگان؛ ٦- پاكان؛ ٧- رزمندگان.
امام صادق عليه السلام در اين‌باره مى‌فرمايد:
«حُبُّ اْلَابْرارِ لِلْابْرارِ ثَوابٌ لِلْابْرارِ وَ حُبُّ الْفُجَّارِ لِلْابْرارِ فَضيلَةٌ لِلْابْرارِ وَ بُغْضُ الْفُجَّارِ لِلْابْرارِ زَيْنٌ لِلْابْرارِ و بُغْضُ الْابْرارِ لِلْفُجَّارِ خِزْىٌ عَلَى الْفُجَّارِ» «٣» محبّت نيكان به نيكان، پاداش نيكان است، و محبّت گناهكاران به نيكان، فضيلت نيكان‌