اللّه عليه- مى‌فرمايد:
«انَّ بِذَوِى الْعُقُولِ مِنَ الْحاجَةِ الَى الْادَبِ كَما يَظْمَأَ الزَّرْعُ الَى الْمَطَرِ» «١» چنان كه زراعت، تشنه باران است، خردمندان، تشنه ادبند.
درباره ادب پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله آورده‌اند:
- هنگام سخن گفتن، تبسّم مى‌كرد و جز سخن حق بر زبان نمى‌راند. «٢» - اميرمؤمنان عليه السلام مى‌فرمايد:
هرگز ديده نشد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله پايش را جلو كسى دراز كند. «٣» - امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:
هرگاه كسى خدمت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بود، آن حضرت لباس و زينت خود را از تن خارج نمى‌ساخت. «٤» ٤- اجازه ورود يكى از آداب زيبا و ارزشمند در معاشرت، اجازه خواستن هنگام ورود به محل زندگى و يا كار ديگران است. حتى اگر ملاقات شونده نزديكترين كس به ملاقات كننده باشد، چنين كارى از نظر تربيتى و اجتماعى ارزشمند و بسيار آموزنده و محبت آور است و به نظم و استحكام جامعه كمك مى‌كند. قرآن مجيد به مؤمنان دستور مى‌دهد:
«يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتًا غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتىَّ تَسْتَأْنِسُوا وَ تُسَلِّمُوا عَلى‌ اهْلِها ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ» «٥»