درس سيزدهم: رازدارى‌ «سرّ» و يا «راز»، چيزى است كه بايد پنهان داشت و يا تنها آن را به كسانى خاص گفت. «١» هر فرد، خانواده، سازمان و جامعه‌اى، كم و بيش، داراى اسرار و اطلاعاتى است كه ديگران نبايد از آن آگاه شوند؛ زيرا آشكار كردن آن سبب ضرر و زيان مى‌گردد.
رازها نسبت به افراد، سازمان‌ها، جامعه‌ها، زمان‌ها و مكان‌هاى مختلف، گوناگون است و اهميّت آن نيز در نوسان است. گاه چيزى براى كسى و يا سازمانى راز محسوب مى‌شود كه بايد نهان بماند؛ ولى همان چيز براى كس و يا سازمانى ديگر نه تنها مخفى كردنش سودى ندارد، بلكه آشكارى‌اش سودمندتر است؛ مثلًا انتشار عملكرد و توليد يك كارخانه، بيلان كار، شيوه استخدام افراد، برنامه آينده و ... كارى عادى و حتى سودمند است، ولى چنين كارى در يك سازمان نظامى و يا اطلاعاتى نوعى خودكشى محسوب مى‌شود.
ضرورت رازدارى‌ هر فردى در زندگى فردى و اجتماعى خويش، خواه ناخواه چيزى سرّى دارد كه بايستى در پنهان نهادنش بكوشد. برخى اطلاعات، مربوط به خود و برخى مربوط به خانواده و يا جامعه است كه بايد هر راز و رمزى در محدوده مجاز خود حفاظت شود.
امروز وسايل فنّى و حسّاس جاسوسى و ضد اطلاعاتى و كاربرد آن در سرنوشت ملّت‌ها