فروتنى، جز بر سربلندى بنده نيفزايد. پس تواضع كنيد، خدايتان رحمت كند.
حضرت عيسى عليه السلام مى‌فرمايد:
«طُوبى‌ لِلْمُتَواضِعينَ فِى الدُّنْيا هُمْ اصْحابُ الْمَنابِرِ يَوْمَ الْقِيامَةِ» «١» خوشا به حال فروتنان در دنيا، آنان در روز رستاخيز والا مقامانند.
حضرت صادق عليه السلام در اين باره مى‌فرمايد:
«انَّ فِى السَّماءِ مَلَكَيْنِ مُوَكَّلَيْنِ بِالْعِبادِ فَمَنْ تَواضَعَ لِلَّهِ رَفَعاهُ وَ مَنْ تَكَبَّرَ وَضَعاهُ» «٢» همانا دو فرشته در آسمان بر بندگان گمارده شده‌اند. هر كس براى خدا فروتنى كند، او را بالا برند، و آن كسى كه تكبّر كند پايينش آورند.
٢- نردبان ترقّى است؛ امير مؤمنان على عليه السلام مى‌فرمايد:
«التَّواضُعُ سُلَّمُ الشَّرَفِ» «٣» فروتنى، نردبان شرافت است.
٣- موجب سامان امور است؛ چنان كه آن حضرت على عليه السلام فرموده است:
«بِخَفْضِ الْجَناحِ تَنْتَظِمُ الْامُورُ» «٤» با تواضع، كارها سامان گيرد.
٤- محبّت آور است؛ همان حضرت در اين باره مى‌فرمايد:
«ثَمَرَةُ التَّواضُعِ الَمحَبَّةُ» «٥» ميوه فروتنى، مهربانى است.