است، و دشمنى شان با نيكان، زينت نيكان است، و دشمنى نيكان با گناهكاران، خوارى گناهكاران است.
دشمنان خدا كسانى كه دشمنى با آنان، «بغض فى اللّه» است و دورى از آنان سفارش شده است، چند گروهند كه عبارتند از:
الف- كافران و مشركان‌ روشن‌ترين نمونه دشمنان خدا، كسانى هستند كه ايمان به ذات ربوبى او ندارند و توحيد حق تعالى را نپذيرفته‌اند. اينان كسانى‌اند كه خداوند از آنان اعلان برائت نموده و به مؤمنين نيز فرمان داده تا هيچ گونه پيوند محبّتى با آنان نداشته باشند و هر گونه رابطه دوستى با آنان را قطع كنند. در قرآن مجيد مى‌خوانيم:
«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! شما پدران و برادران خود را نبايد ولىّ و سرپرست خود قرار دهيد اگر آنها كفر را بر ايمان برگزينند و كسى از شما كه [با وجود كفر] آنان را ولىّ خود قرار دهد، بى شك ستمكار است. «١» همچنين در چندين آيه ديگر از رابطه دوستى و ولايت ميان مؤمنان و كافران، نهى شده است؛ از جمله در سوره مائده: آيه ٥٧؛ سوره ممتحنه، آيه ٩؛ و سوره آل عمران، آيه ١١٨ و ١١٩ بنابر اين، دشمنى با كافران و مشركان، آشكارترين نمونه «بغض فى اللّه» است.
ب- يهود و نصارى‌ نمونه ديگر دشمنان خدا، يهود و نصارى هستند كه به رسالت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله ايمان نياورده و با دين خدا به دشمنى برخاسته‌اند. قرآن كريم از پيوند دوستى مؤمنين با اين گروه نيز نهى كرده، پس دشمنى با آنان نيز «بغض فى اللّه» است:
«يا ايُّها الَّذَّينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصارى‌ اوْلِياءَ بَعْضُهُمْ اوْلِياءُ بَعْضٍ وَ