اخلاق نظامى - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٢٠
هرگاه كسانى كه به آيات ما ايمان دارند، نزدت آيند [به آنان] بگو: «سلام بر شما.» اين دستور اجتماعى به اندازهاى پر اهميّت است كه رهبر بزرگوار اسلام حضرت محمد صلى الله عليه و آله مىفرمايد:
«مَنْ بَدَأَ بالْكَلامِ قَبْلَ السَّلامِ فَلا تُجيبوُهُ» «١» هر كس پيش از سلام با شما سخن گويد، پاسخش ندهيد.
٢- خوش رويى مؤمن بايد همواره با رويى گشاده و بشّاش با مردم روبه رو شود و عبوس و ترشرو نباشد، به روى ارباب رجوع، مشترى، ملاقات كننده، دانشآموز و دانشجو، استاد و ...
تبسّم كند و نشاط و شادمانى را در جامعه افزايش دهد. همچنين، افراد را با نام خوش و القاب نيك بخواند، برايشان در مجلسى كه نشسته است، جا باز كند و به آنان احترام گذارد. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در اين باره مىفرمايد:
«ثَلاثٌ يُصْفينَ وُدَّ الْمَرْءِ لِاخيهِ الْمُسْلِمِ يَلْقاهُ بِالْبِشْرِ اذا لَقِيَهُ وَ يُوَسِّعَ لَهُ فِى الَمجْلِسِ اذا جَلَسَ الَيْهِ وَ يَدْعُوهُ بِاحَبِّ الْاسْماءِ الَيْهِ» «٢» سه چيز، دوستى شخص را نسبت به برادر مسلمانش خالص مىكند: هرگاه به ديدارش برود، با روى خوش با او برخورد كند، و هنگام نشستن، جا برايش باز كند، و او را با بهترين نام بخواند.
٣- رعايت ادب مؤمن بايد در همه معاشرتها، با دوست و بيگانه، ادب و نزاكت را مراعات كند.
ادب لازمه زندگى اجتماعى، زينت مؤمن و نشانه خردمندى است. اميرمؤمنان- صلوات