خلاصه درس‌ اگر دوستى يا دشمنى با ديگران براى خدا و اجر اخروى باشد، «حبّ فى اللّه» و «بغض فى اللّه» است و دوستى‌ها و دشمنى‌هاى شخصى كه با انگيزه فوق نباشد، در راه خدا محسوب نمى‌شود.
مؤمن هيچ گاه با دشمن خدا دوست نمى‌شود و با دوستان خدا نيز دشمنى نمى‌ورزد و كمال ايمان را در محبت و دشمنى براى خدا مى‌داند. دوست داشتن رسول خدا صلى الله عليه و آله و معصومين عليهم السلام، مؤمنان و صالحان، «حب فى اللّه» است؛ چنان كه دشمنى با كافران و مشركان، يهود و مسيحيان، منافقان و گناهكاران، «بغض فى اللّه» است.
دوستى كنندگان براى خدا، در روز قيامت از مقامى بس والا برخوردارند به گونه‌اى كه در سايه رحمت الهى قرار مى‌گيرند.
پرسش‌ اخلاق نظامى ٥٤ ريشه صبر ص : ٥٣ ١- «حب فى اللّه» و «بغض فى اللّه» چيست؟
٢- نظر حضرت صادق عليه السلام درباره تكميل ايمان چيست؟
٣- با چه كسانى براى خشنودى خدا بايد دوستى كرد؟
٤- براى خدا با چه گروه هايى بايد دشمن بود؟
٥- رسول خدا صلى الله عليه و آله درباره دوستى كنندگان در راه خدا چه فرموده است؟