«مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذينَ مَعَهُ اشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ» «١» محمد فرستاده خداست و كسانى كه با اويند در برابر كفّار سرسخت و شديد و در ميان خود مهربانند.
اميرمؤمنان عليه السلام مى‌فرمايد:
«الْمُؤْمِنُ نَفْسُهُ اصْلَبُ مِنَ الصَّلْدِ» «٢» مؤمن از سنگ خارا سخت‌تر است.
شجاعت اگر همراه تقوا و طهارت باطنى باشد جايگاهى والا محسوب مى‌شود.
تاريخ اسلام، دليرمردانى را سراغ دارد كه در سايه اين صفت پسنديده، جايگاهى والا به دست آورده‌اند و به مقام عظيم معنوى دست يافته‌اند. حضرت حمزه سيّدالشهداء از جمله آنهاست كه در سايه شجاعت به «اسَدُ اللَّهِ وَ اسَدُ رَسُولِهِ»، يعنى شيرخدا و شير رسول خدا، شهرت يافت. اين لقب از جانب خدا و پيامبرش به وى داده شده است. «٣» او در شجاعت كم نظير بود. پيوسته حمله‌هاى خود را متوجّه قلب سپاه دشمن مى‌كرد و تا اعماق آن نفوذ مى‌كرد و پس از وارد آوردن ضرباتى شكننده و سهمگين بر پيكر دشمن، به پايگاه خود بازمى‌گشت. «٤» ضرورت شجاعت در نيروهاى نظامى‌ ضرورت شجاعت براى نيروهاى نظامى بر هيچ خردمندى پوشيده نيست و به جرأت مى‌توان گفت كه پيشرفته‌ترين تجهيزات نظامى بدون فرماندهان و سربازان شجاع كارايى لازم را ندارد و سرانجام چنين سپاه و لشكرى شكست و نابودى است. يك فرد نظامى كه وظيفه‌اش دفاع از آيين و مملكت خويش است، بايد شجاعت را به صورت‌