على عليه السلام مى‌فرمايد:
«حَسْبُكَ مِنْ تَوَكُّلِكَ انْ لاتَرى‌ لِرِزْقِكَ مُجْريًا الَّا اللَّهَ سُبْحانَهُ» «١» در توكل تو همين بس كه غير خدا را روزى رسان خود ندانى.
نيز از امام رضا عليه السلام درباره توكل پرسيدند، فرمود:
«انْ لا تَخافَ احَدًا الَّا اللَّهَ» «٢» توكل، يعنى از كسى جز خدا نترسى.
مراتب توكّل‌ در روايات، توكل داراى درجه‌هايى مختلف است. امام رضا عليه السلام مى‌فرمايد:
«لِلتَّوَكُّلِ دَرَجاتٌ مِنْها انْ تَثِقَ بِهِ فى امْرِكَ كُلِّهِ فيما فَعَلَ بِكَ فَما فَعَلَ بِكَ كُنْتَ راضِيًا وَ تَعْلَمَ انَّهُ لَمْ يَأْلُكَ خَيْراً وَ نَظَرًا وَ تَعْلَمَ انَّ الْحُكْمَ فى‌ ذلِكَ لَهُ فَتَوَكَّلْ عَلَيْهِ بِتَفْويضِ ذلِكَ الَيْهِ وَ مِنْ ذلِكَ الْايمانُ بِغُيُوبِ اللَّهِ الَّتى‌ لَمْ يُحِطْ عِلْمُكَ بِها فَوَكَلْتَ عِلْمَها الَيْهِ وَ الى امَنائِهِ عَلَيْها وَ وَثِقْتَ بِهِ فيها وَ فى‌ غَيْرِها» «٣» توكل داراى درجاتى است:
اين كه هر رفتارى كه با تو داشته و هر چه درباره تو كرده، به او اعتماد كنى، به همه راضى باشى و بدانى كه در هيچ خير و هيچ رأيى در حق تو كوتاهى نكرده و اختيار به دست اوست. پس، بر او توكل كنى و كارها را به او واگذارى.
و ديگر ايمان به امور غيبى الهى است كه تو از آن بى‌خبرى و بايد علم بدانها را به او و امنايش واگذارى و درباره آن امور و غير آن بر او اعتماد كنى.