اخلاق نظامى - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١١٤
راههاى حفظ اسرار پس از روشن شدن ضرورت حفاظت اطلاعات طبقهبندى شده نظامى و عوامل افشاى راز، راههاى رازدارى را به طور اختصار بيان مىكنيم:
١- گزينش افراد امين: بهترين راه حفاظت اسرار، انتخاب افراد شايسته و امانتدار است. پرسنل نظامى به طور عموم و مسؤولين اسناد طبقهبندى شده، به طور خصوص، بايد امانتدار و مورد اعتماد و به تشكيلات و كار تشكيلاتى خود، سخت مؤمن باشند تا راز و رمز آن را از بيگانگان محفوظ دارند.
در اين باره سخنان اميرمؤمنان عليه السلام بهترين رهنمود است كه مىفرمايد:
«وَ لا تُودِعَنَّ سِرَّكَ الَّا عِنْدَ كُلِّ ثِقَةٍ» «١» رازت را جز به فرد مورد اطمينان مسپار.
«وَ لا تُودِعَنَّ سِرَّكَ مَنْ لا امانَةَ لَهُ» «٢» رازت را به كسى كه امانتدار نيست، مسپار.
افراد امين و باوفا، تمام تلاش خود را در نگهدارى اسناد محرمانه به كار مىبرند و به هيچ وجه حاضر به افشاى آن نيستند، گر چه جان خويش را نيز بر سر آن نهند. در نهضت مقدس عاشورا، پيك امينى به نام «قيس بن مسهّر صيداوى» با پيامى از حضرتامامحسين عليه السلام راهى كوفه شد، ولى پيش از رسيدن به كوفه در دست دشمن گرفتار آمد. قيس، كه خود را اسير دشمن يافت و رسانيدن پيام امام را غير ممكن ديد، پيش از آنكه پيام آن حضرت به دست مأموران دشمن بيفتد، آن را در دهان گذاشت و بلعيد و پس از تحمل شكنجههاى طاقت فرسا به شهادت رسيد. «٣» ٢- آگاه شدن از فوايد رازدارى: ناآگاهى از اهميّت رازدارى و توجّه نكردن به فوايد