مبانِی اخلاق در آِیات و رواِیات - حسینی طهرانی، سید محمد حسین - الصفحة ٩٦ - سبب جاودانگی حقیقت حضرت زهرا سلام الله علیها
یک ترازو قرار نمیگیرند، نور و ظلمت در یک ترازو قرار نمیگیرند و پیغمبر نمیتواند قرار بدهد! پیغمبر باید حقّ هر کس را در حدود خودش حفظ کند، لذا این موجب کینه میشد و اذیّت میکردند؛ بعضی اوقات فاطمۀ زهرا به در خانۀ پیغمبر میآمد، به او میگفتند: «پیغمبر نیست!» و در را باز نمیکردند![١]
سرایت دشمنی و کینهورزی نسبت به حضرت زهرا از داخل خانۀ پیغمبر به خارج
چه گذشت! چه گذشت! و این رشته از داخل به خارج سرایت کرد؛ حزب مخالف اهلبیت که در داخل خانۀ پیغمبر و متشکّل از أُمّحبیبه و حفصه و عایشه و بعضی دیگر بود، با خارج و با ابوسفیان و عمر و ابوبکر و معاویه و اینها مرتبط بودند و با همدیگر شبکهها و ارتباطاتی داشتند و اسرار داخل خانۀ پیغمبر را به خارج میبردند.[٢] در سورۀ تحریم است که:
(پیغمبر [بعضی] زنان خود را حاضر کرد و فرمود: «من نگفتم که کلمات داخل را به خارج نبرید؟! چرا بردید؟!» گفتند: «نبردیم!» پیغمبر آیه قرآن را برای آنها خواند. گفتند: «چه کسی به تو خبر داده است؟» پیغمبر فرمودند: «جبرئیل خبر داده است!»)[٣]
سبب جاودانگی حقیقت حضرت زهرا سلام الله علیها
اینها نمیتوانند براساس آن تقوا و عدالت و آن نورانیّت و طهارت با فاطمۀ زهرا دشمنی کنند؛ لذا میآیند و فاطمۀ زهرا را در سنّ جوانی میکشند، میآیند و
[١]. این جریان در الإحتجاج، ج ١، ص ١٩٧، فیما بین امیرالمؤمنین علیه السّلام و عایشه است. (محقّق)
[٢]. صحیح البخاری، ج ٣، ص ١٣٢: «عن هشام بن عروة عن أبیه عن عائشة: إنّ نساءَ رسول الله صلّی الله علیه [و آله] و سلّم کُنّ حزبَین: فحزبٌ فیه عائشةُ و حفصةُ و صفیّةُ و سودةُ؛ و الحزبُ الآخَرُ أمُّسلمة و سائرُ نساء رسول الله صلّی الله علیه [و آله] و سلّم.»
السّیرة النبویّة، النّجاح الطّائی، طبع قدیم، ج ٢، ص ٢٥٥: «... و کانت عائشة و حفصة عینین لأبویهما فی منزل رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم فی جمیع القضایا.»
[٣]. سوره تحریم (٦٦) آیه ٣: (وَ إذ أَسَرَّ ٱلنَّبيُّ إلَىٰ بَعض أَزوَٰجهۦ حَديثٗا فَلَمَّا نَبَّأَت بهۦ وَ أَظهَرَهُ ٱللَهُ عَلَيه عَرَّفَ بَعضَهُۥ وَ أَعرَضَ عَنۢ بَعضٖ فَلَمَّا نَبَّأَهَا بهۦ قَالَت مَن أَنۢبَأَكَ هَٰذَا قَالَ نَبَّأَنيَ ٱلعَليمُ ٱلخَبيرُ).
جهت اطّلاع بیشتر رجوع شود به تفسیر القمی، ج ٢، ص ٣٧٥؛ معاد شناسی، ج ٧، ص ١٠٨.