مبانِی اخلاق در آِیات و رواِیات - حسینی طهرانی‌، سید محمد حسین - الصفحة ١٩ - مقدّمه

أعوذ بالله من الشَّیطان الرّجیم

بسم الله الرّحمن الرّحیم

الحمدُ لله ربّ العالمین

و صلّی الله علیٰ سیّدنا محمّد و آله الطّاهرین

روایتی از امیرالمؤمنین علیه السّلام نقل شده است که فرمودند:

لَیسَ العلمُ فی السَّماء فَیَنزلَ إلَیکُم، و لا فی تُخوم الأرض فَیَخرُجَ لَکُم؛ و لَکنَّ العلمَ مَجبولٌ فی قُلوبکُم. تَخَلَّقوا بأخلاق الرُّوحانیّینَ حتّیٰ یَظهَرَ لَکُم.[١]

«علم در آسمان‌ها نیست تا اینکه به آن صعود کنید، و در زمین نیز نیست تا اینکه آن را در اعماق زمین بیابید؛ بلکه علم در خود شما است و در نفوس شماست. به اخلاق روحانیّین متخلّق شوید تا اینکه از زمرۀ آنها گردید.»

مسئلۀ اخلاق از مسائل بسیار مهم است، بلکه مهم‌ترین مسئله‌ای است که از دیرباز محطّ نظر بزرگان و علما و متخلّقین به اخلاق حسنه بوده است. بدین لحاظ، بزرگان برای مسئلۀ اخلاق، کتاب‌های مختلف و تألیفات بسیاری به انجام رسانیده‌اند؛ مانند کتاب محجّة البیضاء و هم‌چنین سایر کتبی که از بزرگان در این زمینه آمده

[١]. کلمات مکنونه، ص ٢٤٨، با قدری اختلاف.