مبانِی اخلاق در آِیات و رواِیات - حسینی طهرانی‌، سید محمد حسین - الصفحة ١٨٩ - وصیّت امیرالمؤمنین نسبت به جهاد، ذریّه و اصحاب پیغمبر، زنان و کنیزان

مجاهدند: یکی آن پیشوایی که از روی هدایت و بصیرت، زمام امور مردم را در دست گرفته است و امام به‌حق و عادل برای جمعیّت است؛ دیگر آن کسی که مطیع چنین امامی است و اقتدا به هدایت و راهنمایی او می‌کند؛ (و بقیّۀ افراد مجاهد نیستند).»

اللَهَ اللَهَ فی ذُرّیَّة نَبیّکُم! فَلا یُظلَمُنَّ بحَضرَتکُم و بَینَ ظَهرانَیکُم، و أنتُم تَقدرونَ عَلَی الدَّفع عَنهُم!

«خدا را در نظر بگیرید، خدا را دربارۀ ذرّیّۀ پیغمبر خود در نظر بگیرید! مبادا در میان شما و در حضور و غیبت شما آنها مورد ستم و ظلم واقع بشوند! مبادا در شهر شما آنها مورد ستم واقع بشوند و شما بتوانید از آنها دفع کنید ولی دفاع نکنید!»

اللَهَ اللَهَ فی أصحاب نَبیّکُم الّذینَ لم یُحدثوا حَدَثًا و لم یُؤْوُوا مُحدثًا! فإنّ رسولَ‌الله صلّی الله عَلَیه و آله أوصیٰ بهم، و لَعَنَ المُحدثَ منهم و من غیرهم و المُؤْویَ للمُحدث!

«خدا را دربارۀ اصحاب پیغمبر خود در نظر بگیرید، آن اصحابی که بدعتی در دین نگذاشتند و حَدثی ایجاد نکردند و بدعت‌گذارنده‌ای را مأوا ندادند! پیغمبر خدا به آن اصحاب پاک، سفارش می‌فرمود؛ ولی آن افرادی از صحابۀ خود را که حَدثی در دین می‌گذاشتند و دین تازه‌ای به نام سنّت پیغمبر می‌آوردند و بدعتی می‌نهادند، لعن می‌کرد؛ و هم‌چنین آن افرادی از اصحاب خود و از غیر از اصحاب خود را که به آن افرادی که بدعت می‌گذاردند و ایجاد حَدثی در دین می‌کردند، مأوا می‌دادند و کمک می‌کردند، لعن می‌کرد!»

اللَهَ اللَهَ فی النّساء و فی ما مَلَکَت أَیمانُکُم! فَإنَّ آخرَ ما تَکَلَّمَ به نَبیُّکُم علیه السّلام أن قال: «أُوصیکُم بالضَّعیفَین: النّساء و ما مَلَکَت أیمانُکُم!»

«خدا را در نظر بگیرید، خدا را دربارۀ زنان و دربارۀ ممالیک خود در نظر بگیرید! باید به کنیزها و غلام‌هایی که زیر دست شما هستند خیلی احسان و رحمت کنید! آخرین سخنی که پیغمبر شما فرمود این بود: ”ای مردم،