مبانِی اخلاق در آِیات و رواِیات - حسینی طهرانی‌، سید محمد حسین - الصفحة ١٣٥ - حرمت قتل فرزندان از ترس گرسنگی، و مصادیق آن در عصر حاضر

حالا آقا ایمانش چقدر است؟ تقوایش چقدر است؟ اخلاقش چطور است؟ این داماد غیرت دارد یا ندارد؟ من دخترم را می‌خواهم به او بدهم، آیا شرف دارد یا ندارد؟ می‌تواند عصمت خدا را حفظ کند یا نه؟ هیچ از این صحبت‌ها نیست! پس ما همین‌طوری می‌خوانیم: (إن يَكُونُواْ فُقَرَآءَ يُغنهمُ ٱللَهُ من فَضلهۦ وَٱللَهُ وَٰسعٌ عَليمٞ) امّا خودمان هیچ فکر می‌کنیم که خودمان هم در تحت این خطابیم؟!

(وَلَا تَقتُلُوٓاْ أَولَٰدَكُم خَشيَةَ إملَٰقٖ)؛[١] «بچّه‌هایتان را از ترس گرسنگی نکشید!»

سقط جنین، کشتن بچّه و قتل نفس محترمه است، و از گناهانی است که قابل عفو نیست! در قرآن مجید آیه داریم:

(وَمَن يَقتُل مُؤمنٗا مُّتَعَمّدٗا فَجَزَآؤُهُۥ جَهَنَّمُ خَٰلدٗا فيهَا)؛[٢] «کسی که نفس محترمی را بکشد مخلّد در آتش خواهد بود!»

حالا می‌خواهد بچّه در شکم مادر نفَس بکشد یا نکشد! کمتر از چهار ماه باشد یا بیشتر باشد! علَقه باشد یا مُضغه باشد یا جنین باشد! وقتی نطفه در رحم منعقد شد، حتّی نطفۀ دو روزه که رحم آن را به‌عنوان بچّه پذیرفته است، انسان نمی‌تواند آن را سقط کند، به هیچ عنوان و به هیچ صورت و به هیچ کیفیّتی![٣] بچّه را نگه دارید و از ترس گرسنگی نکشید!

[١]. سوره إسراء (١٧) آیه ٣١.

[٢]. سوره نساء (٤) آیه ٩٣.

[٣]. من لا یحضره الفقیه، ج ٤، ص ١٧١:

عن إسحاقَ بن عمّار قال: قلتُ لأبی‌الحسن علیه السّلام: المرأة تَخاف الحبَلَ فتَشربُ الدَّواء فتُلقی ما فی بطنها. فقال: لا“. فقلتُ إنّما هو نطفةٌ. قال: ”إنّ أوّلَ ما یُخلَق نطفةٌ.“»

ترجمه: «اسحاق بن عمّار گوید: از امام کاظم علیه السّلام راجع به زنی پرسیدم که از باردار شدن می‌ترسد و دارویی می‌خورد و آنچه در رحم دارد سقط می‌کند؛ حضرت فرمودند: ”نکند!“ عرض کردم: این فقط یک نطفه است! فرمودند: ”اوّلین چیزی که خلق می‌شود نطفه است!“» (محقّق)