مبانِی اخلاق در آِیات و رواِیات - حسینی طهرانی‌، سید محمد حسین - الصفحة ٥٩ - نهی قرآن کریم از سوءظنّ نسبت به برادر مؤمن

أعوذ بالله من الشّیطان الرّجیم

بسم الله الرّحمن الرّحیم

و صلّی اللهُ علیٰ محمّد و آله الطّاهرین

و لعنةُ الله علیٰ أعدائهم أجمعین

(يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذينَ ءَامَنُواْ ٱجتَنبُواْ كَثيرٗا مّنَ ٱلظَّنّ إنَّ بَعضَ ٱلظَّنّ إثمٞ وَ لَا تَجَسَّسُواْ وَلَا يَغتَب بَّعضُكُم بَعضًا أَيُحبُّ أَحَدُكُم أَن يَأكُلَ لَحمَ أَخيه مَيتٗا فَكَرهتُمُوهُ وَٱتَّقُواْ ٱللَهَ إنَّ ٱللَهَ تَوَّابٞ رَّحيمٞ).[١]

در ادامۀ آن آیه‌ای که دیروز پیرامون آن صحبت شد که خداوند سه چیز را حرام فرموده بود که عبارت بود از: عیب‌جویی، با القاب زشت یکدیگر را یاد کردن و تمسخر کردن؛ این آیه که آیۀ دوازدهم از سورۀ حجرات است، سه چیز دیگر را هم حرام می‌کند، و خطاب این آیه نیز با مؤمنین است:

نهی قرآن کریم از سوءظنّ نسبت به برادر مؤمن

«ای افرادی که ایمان آورده‌اید، از بسیاری از گمان‌ها اجتناب کنید، چون بعضی از گمان‌ها گناه است!»

اوّل: [اگر] انسان در دل خود نسبت به برادر مؤمن خود گمان بدی ببرد، اوّلاً اگر بتواند، نگذارد آن گمان بد پیدا بشود؛ و اگر از او کاری دید و محتمل بود که آن

[١]. سوره حجرات (٤٩) آیه ١٢.