مبانِی اخلاق در آِیات و رواِیات - حسینی طهرانی‌، سید محمد حسین - الصفحة ١٠٩ - مهجور نمودن قرآن با اکتفا به قرائت سورۀ توحید در نماز

لّلمُطَفّفينَ)،[١] و در نمازهای عشاء قدری بلندتر، مثل: (عَمَّ)،[٢] سورۀ دهر: (هَل أَتَىٰ عَلَى ٱلإنسَٰن حينٞ مّنَ ٱلدَّهر)، سورۀ الحاقَّة، سورۀ (يَـٰٓأَيُّهَا ٱلمُزَّمّلُ)،[٣] (يَـٰٓأَيُّهَا ٱلمُدَّثّرُ)[٤] و... .

در نماز صبح سوره‌های بلندتر بخواند، مثل: سورۀ حشر، سورۀ (تَبَٰرَكَ ٱلَّذي بيَده ٱلمُلكُ)،[٥] سوره الرّحمـٰن و سوره‌هایی که وارد شده است![٦]

حالا شما بیایید به مردم بگویید: آقاجان، در نماز همیشه سورۀ (قُل هُوَ ٱللَهُ أَحَدٌ) نخوانید، آنچه وارد شده است این است که در شبانه‌روز سورۀ (قُل هُوَ ٱللَهُ أَحَدٌ) ترک نشود![٧] اگر انسان همیشه سورۀ (قُل هُوَ ٱللَهُ أَحَدٌ) بخواند، قرآن مهجور و متروک می‌شود! روایتی در علل الشّرایع از حضرت امام رضا علیه السّلام است که فرمودند:

أُمرَ النّاسُ بالقراءة فی الصّلاة لئَلّا یکون القرآن مهجورًا [مُضَیَّعًا، بل یکونَ محفوظًا مدروسًا].[٨]

«مردم امر شدند که آیات قرآن را در نمازها بخوانند تا اینکه قرآن، کتاب خدا در سینه‌ها بماند و مهجور نشود و دور نیفتد، و مردم همیشه با آیات قرآن سر کار داشته باشند.»

مهجور نمودن قرآن با اکتفا به قرائت سورۀ توحید در نماز

عزیز من، اگر انسان همیشه سورۀ (قُل هُوَ ٱللَهُ أَحَدٌ) را بخواند ـ کما اینکه همۀ ما این کار را می‌کنیم ـ قرآن را دور انداخته‌ایم! خُب بگویید: این سورۀ (هَل أَتَىٰكَ حَديثُ ٱلغَٰشيَة) معنایش چیست و برای چه آمده است؟ (هَل أَتَىٰ عَلَى ٱلإنسَٰن) برای

[١]. سوره مطفّفین (٨٣).

[٢]. سوره نبأ (٧٨).

[٣]. سوره مزّمّل (٧٣).

[٤]. سوره مدّثّر (٧٤).

[٥]. سوره مُلک (٦٧).

[٦]. رجوع شود به وسائل الشّیعة، ج ٦، ص ١١٦ ـ ١١٨ و ١٤١ ـ ١٥٠.

[٧]. الکافی، ج ٢، ص ٦٢٢.

[٨]. علل الشّرائع، ج ١، ص ٢٦٠.