ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٠٣ - اشاره
بتوانند به آنها پناه ببرند و دادخواهى كنند وجود ندارد و اين همان چيزى است كه در روايات از آن با تعبير «لايجد ملجاء»[١] ياد شده است. همين موضوع امنيّت در زمان ظهور به قدرى تغيير مىكند كه از سويى حتّى اگر به اندازه مقدار غذايى كه لاى دندان مىماند[٢] حقّ كسى پايمال شده باشد، آن را باز مىستانند و از سويى ديگر خانمها چه پيرزن باشند چه دختران جوان از يك سمت دنيا به سمت ديگر براى به جا آوردن حج مسافرت مىكنند و احدى متعرّض آنها نمىشود.[٣]
اگر روايات پيش و پس از ظهور را كنار هم بچينيم نكات جالبى به دست مىآوريم:
پيش از ظهور، فرد بر سر قبر مردگان مىرود و آرزو مىكند كه كاش جاى آنها بود[٤] و بعد از ظهور شخص بر سر قبر برادرش مىرود و به او مىگويد: كاش تو هم بودى و از اين بركاتى كه ما بهرهمند شدهايم، متنعّم مىشدى[٥]. يا پيش از ظهور خونريزى مفصّلى در منا به وجود مىآيد[٦] و پس از ظهور مردم آنقدر به حج اقبال مىكنند كه حضرت از آنها كه طواف مستحبّى مىكنند، مىخواهند كه مطاف را براى آنها كه حج واجب دارند رها كنند[٧]. مساجد پيش از ظهور زيبا و با شكوه اما خالى از مؤمنان و معنويّتند؛[٨] ولى پس از ظهور يكى از مساجدى كه ساخته مىشود پانصد در دارد كه حكايت از بزرگى و وسعت آن مىكند[٩] و آنها كه مىخواهند در نماز جمعهكوفه كه به امامت حضرت برپا مىشود، شركت كنند، صبح زود هم كه حركت مىكنند، باز موفّق به پيدا كردن جا نمىشوند.[١٠]
قبل از ظهور مرگهاى ناگهانى (موت فجاه)، بيمارىهاى متنوّع و همهگير نظير طاعون و وبا گسترش قابل توجّهى دارند[١١] و مرگ و مير زياد چنان شايع مىشود كه درصد قابل توجّهى از مردم مىميرند؛[١٢] ولى بعد از ظهور امام زمان (ع) افراد چنان عمر مىكنند كه حتّى هزار فرزند بلاواسطهخود را مىبينند[١٣] كه از آن علاوه بر كثرت اولاد، حدّ اعلاى صحّت، سلامتى، نعمت و خدمات را مىتوان برداشت كرد. به طور خلاصه مىتوان گفت كه اين تحوّل در همهابعاد و عرصههاست.
با توجّه به اينكه دوران پيش از ظهور سياهى محض است و پس از آن روشنايى مطلق، گذار از آخرالزّمان به عصر ظهور چگونه رخ مىدهد و چطور اين دو دوره كاملًا متفاوت به هم متّصل مىشوند؟
با گسترش يافتن و شيوع فشارها و مشكلات، خود به خود توجّه مردم به حكومتى كه منجى موعود برپا خواهد ساخت بيشتر مىشود و اين فشارها مقدّمهاى است براى اين دگرگونىها و البتّه اصل اين تحوّل يك به يك انجام مىشود: «يصلح الله له أمره فى ليلهواحده».[١٤]
از جمله صفاتى كه براى حضرت در دعاى ندبه بيان شده «هادم ابنية الشّرك و النّفاق» است. آيا مىتوان از اين بناهاى شرك و نفاق كه توسط حضرت در هم شكسته مىشوند، مصاديقى را نام برد؟
در جوابتان بهتر است روايتى از امام صادق (ع) را بخوانم كه در دل خود مطالب زيادى دارد. حضرت مىفرمايند: «يصنع كما صنع رسول الله؛ حضرت مهدى (ع) همان كارى را كه پيامبر اكرم (ص) كرد، انجام مىدهند.» «يهدم ما كان قبله؛ همهبناهاى پيش از خود را درهم مىشكند.» «كما هدم رسولالله أمر الجاهلية؛ همانند پيامبر اكرم (ص) كه بناها، اعتقادات، باورها و همه بافتههاى جاهليّت را فرو ريختند، حضرت مهدى (ع) نيز همه آثار دوران جاهليّت بشر را متلاشى مىكنند؛ «و يستأنف الاسلام جديدا؛[١٥] اسلام را از نو بنا مىكنند.»
گسترش رعب، وحشت، آدمكشى چيزهايى نيستند كه براى كسى قابل تحمّل باشند؛ ولى همهاينها زير سر مشركان است كه در رأس آنها يهود قرار دارد و جالب اين است كه آقا اميرالمؤمنين (ع) قرنها قبل، نسبت به اين مطلب در مسجد كوفه هشدار داده بودند. آن حضرت به مردم رو كرده و فرمودند: «والله لتسألن ماتؤمرون؛ يا هر آنچه را به شما مىگوييم اطاعت و اجرا كنيد: «او لتركبن أعناقكم اليهود والنصارى؛[١٦]؛ يا منتظر حاكميّت يهود و نصارا بر خود باشيد.» يا در جاى ديگر فرمودند: «ليستأمرون عليكم اليهود والنّصارى ...؛[١٧] چنان يهود و نصارا بر شما حاكم مىشوند كه عرصه را بر شما تنگ كرده و شما را از شهرهايتان بيرون خواهند كرد.»
مشركان در دورهحاكميّتشان، يك سرى بافتهها، عقايد و فرهنگ را بر مردم تحميل مىكنند كه از جمله عوارض آن، گسترش فساد،