ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨٥ - ٤ غزوه خيبر
اى گروه يهود! مىبينيد چه بر سرتان آمده است؟
اكنون سه كار را به شما پيشنهاد مىكنم تا هر كدام را خواستيد، انتخاب كنيد: يا تسليم شويد و به او ايمان آوريد تا خون، اموال و زن و فرزندانتان در امان باشند. سوگند به خدا! برايتان روشن شده است و مىدانيد كه او پيامبرى مرسل است كه نامش در كتابتان آمده است. يا اينكه بياييد فرزندان و زنانمان را بكشيم، آنگاه با شمشيرهاى آخته حمله بريم يا اينكه امشب، كه شنبه است، از آن بهره گيريم. ممكن است محمّد [ص] و يارانش از حملهما آسوده خاطر باشند؛ پس حمله ببريم و شبيخون بزنيم؛ امّا يهوديان هيچ كدام از اين پيشنهادها را نپذيرفتند، كعب كه به شدّت ناراحت شده بود، گفت: پس معلوم مىشود در ميان شما، يك نفر دورانديش و خردمند وجود ندارد. ٢٦
در ماجراى غزوهبنىقريظه گويا لغزشى از جانب ابولبابه سر زد. او امور داخلى و اسرار مسلمانان را نزد دشمن فاش ساخته بود؛ امّا خود به زودى متوجّه گرديد كه خيانتى از او سر زده است. از اين رو، خود را به يكى از ستونهاى مسجد بست تا توبهاش قبول شد و رسول خدا (ص) او را باز كرد. ٢٧
بنى قريظه در نهايت، با اين شرط كه سعد بن معاذ دربارهآنان حكم نمايد، تسليم رسول خدا (ص) شدند. سعد بن معاذ كه در جنگ خندق زخمى شده بود، در خيمهزنى از قبيله «اسلم» بسترى بود. مردان «اوس» سعد بن معاذ را نزد پيامبر (ص) آوردند. رسول خدا (ص) فرمودند:
«به احترام سعد به پا خيزيد و از وى استقبال كنيد.» به وى گفتند: اى ابوعمرو! رسول خدا (ص) تو را حَكَم قرار داده است تا دربارهاينان حكم كنى. گفت: به عهدهميثاق خدا ملتزم هستيد كه آنچه حكم مىكنم، دربارهايشان اجرا شود؟ گفتند: آرى. گفت: حكم من آن است كه مردانشان كشته شوند و مالهايشان قسمت شود و فرزندان و زنانشان اسير شوند. به روايت ابن اسحاق و ديگران، رسول خدا (ص) گفت: «راستى اين حكم تو دربارهايشان- به حكم خدا از بالاى هفت آسمان- بود.» ٢٨
دلايل برخورد شديد پيامبر اعظم (ص) با بنى قريظه
در اينجا ممكن است اين سؤال پيش بيايد كه چرا پيامبر اعظم (ص) با بنى قريظه اين گونه برخورد شديد داشت؟ چطور آن حضرت با يهوديان بنىقريظه همچون يهوديان پيمانشكن بنىقينقاع و بنىنضير، رفتار نكرد؟
پيامبر (ص) براى اين برخورد شديد، با توجّه به سيرهآن حضرت كه مىكوشيد با مخالفان با مدارا رفتار نمايد، بدون شك، دلايلى داشت. برخى از دلايل اين برخورد كه موجب خوارى و ذلّت يهوديان بنى قريظه گرديد، عبارت است از:
١. پيمانشكنى و توطئه عليه مسلمانان؛
٢. تصميم حمله به مدينه و درگيرى با رسول خدا (ص) و مسلمانان؛
٣. عمل به قانون جزايى تورات (مجازات مرگ براى محارب)؛ ٢٩
٤. حفظ اساس اسلام و اقتدار حكومت
٤. غزوهخيبر
اين غزوه در محرّم سال هفتم هجرى قمرى اتّفاق افتاد. ساكنان خيبر قريب بيست هزار نفر بودند كه در ميان آنها، پهلوانان و مردان دلير و جنگاور قرار داشتند. علّت اين درگيرى آن بود كه يهوديان خيبر